Deszcz jesienny – interpretacja ostatnidzwonek.pl
      Dwudziestolecie miedzywojenne | inne lektury | kontakt | reklama | Wersja mobilna
   

Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Lektury -> Dwudziestolecie miedzywojenne

Deszcz jesienny – interpretacja

Kilka słów wstępu

Leopold Staff, nazywany poetą trzech epok, swoją przygodę z pisanie rozpoczął w czasie Młodej Polski. Z tego powodu też niektóre utwory – na przykład „Deszcz jesienny” - zawierają nastroje dekadenckie, a w innych – tych z późniejszych okresów - dominuje optymizm, wiara w człowieka i afirmacja życia („Kowal”, „Curriculum vitae”, „Początek bajki”, „Przedśpiew”).

Przywołany wiersz został napisany na przełomie XIX i XX wieku. Utwór wzbogacił drugi zbiór poety, zatytułowany „Dzień duszy” (1903 rok).

Interpretacja

Liryk składa się z trzech opisowych części oraz z czterokrotnie powtarzanego refrenu. Każdy fragment jest utrzymany w nostalgicznym, jesiennym nastroju, jak wskazuje sam tytuł. Na pierwszy plan wysuwa się beznadziejność i przekonanie o nadchodzącym końcu – jedne z ważniejszych oznak modnej z modernizmie dekadencji. Wybór jesieni na milczącą bohaterkę liryku był doskonały. Jaka inna pora roku oddałaby duszną tęsknotę za wiosenną wolnością czy przeświadczenie o powolnym, acz systematycznym nadchodzeniu czasu hibernacji, zamarcia, zaśnięcia.

Sytuacja liryczna jest jasna: siedząc w zaciszu swego pokoju podmiot opisuje padający deszcz. Notuje odgłosy uderzeń kropel o szyby okienne, przyrównując je do „Jęku szklanego... płaczu szklanego”, poza tym relacjonuje wygląd pozostawionych na łaskę natury drzew i kwiatów czy widok mokrych szyb, które przypominają mu mglistą powłokę, pokrywającą nieraz o poranku przezroczyste szkło. Wniosek płynąc z powtarzanego potem trzykrotnie refrenu jest prosty: świat stracił już swój blask, teraz jedynie sennie sączy się jego szary odbłysk. Dzwoniący „deszcz (…) jesienny” zdominował uczucia podmiotu. Teraz może on myśleć jedynie o przemijaniu i śmierci.

Kolejna zwrotka – pierwsza z opisowych - mówi o zmarnowanych snach: ich wspomnienie nie zostanie przywołane, ponieważ w takiej smutnej i przygnębiającej aurze nawet najpiękniejsze „mary powiewne, dziewicze” staną się przykrymi koszmarami, do których nie warto wracać:
„W dal poszły przez chmurną pustynię piaszczystą,
W dal ciemną, bezkresną, w dal szarą i mglistą...
Odziane w łachmany szat czarnej żałoby
Szukają ustronia na ciche swe groby,
A smutek cień kładzie na licu ich miodem...
Powolnym i długim wśród dżdżu korowodem
W dal idą na smutek i życie tułacze,
A z oczu im lecą łzy... Rozpacz tak płacze...”.
Prócz snów, w przytoczonym fragmencie możemy doszukiwać się także wspomnień czy doświadczeń z przeszłości. Wszystko, co dla człowieka ważne, w jesienną pogodę odchodzi w bezpowrotną drogę: w „dal” „ciemną, bezkresną”, „szarą i mglistą” przez chmurną, piaszczysta pustynię. Deszcz powoduje, że wyznawane dotąd idee czy zasady umierają - odziane „w łachmany szat czarnej żałoby / Szukają ustronia na ciche swe groby”. Dominować zaczyna smutek, łzy, rozpacz.


Trzecia strofa, będąca powtórzeniem pierwszej i pełniąca rolę swoistego refrenu - ponownie przenosi czytelnika w świat „po drugiej stronie szyby”, ten bezpieczniejszy i cieplejszy, lecz mimo to przesiąknięty już „szklanym płaczem” i wypełniony „sennym”, „szarym” blaskiem świata.

W kolejnej podmiot ujawnia swoją obecność, dzieląc się smutną tajemnicą: ktoś go dziś opuścił. Nie jest jednak w stanie przywołać imienia taj osoby, czuje jedynie dołującą i wszechobecną pustkę:
„Kto? Nie wiem... Ktoś odszedł i jestem samotny...
Ktoś umarł... Kto? Próżno w pamięci swej grzebię...
Ktoś drogi... wszak byłem na jakimś pogrzebie...”.
Mimo iż był moment, iż miało do niego przyjść szczęście, to jednak „mroków się zlękło”. Osobie, z którą miał ułożyć sobie życie, „pękło serce”, gdy zdała sobie sprawę, że jej wybranek nie jest zdolny do jakichkolwiek innych uczuć, niż apatia i smutek: „Gdy poznał, że we mnie skrę roztlić chce próżno...”.

strona:    1    2  



On chce TO zrobić,
a Ty nie jesteś gotowa?

10 zdań, które pomogą Ci
zatrzymać chłopaka przy sobie!

Mój pierwszy raz...

Zobacz inne artykuły:

Czechowicz Józef
Miejsce Czechowicza w literaturze
Charakterystyka twórczości Józefa Czechowicza
Wstęp do twórczości Józefa Czechowicza
Biografia Józefa Czechowicza
Sam - analiza i interpretacja
modlitwa żałobna - analiza i interpretacja
Żal - analiza i interpretacja

Gałczyński Konstanty Ildefons
Serwus, madonna - analiza i interpretacja
Kryzys w branży szarlatanów - analiza i interpretacja
Wit Stwosz - analiza i interpretacja
Spotkanie z matką - analiza i interpretacja
Prośba o wyspy szczęśliwe - analiza i interpretacja
Zaczarowana dorożka - analiza i interpretacja
Pieśń o żołnierzach z Westerplatte - analiza i interpretacja
Niobe - analiza i interpretacja

Iwaszkiewicz Jarosław
Erotyk - interpretacja i analiza
Powrót - interpretacja i analiza
Źródło Aretuzy - analiza i interpretacja

Jasieński Bruno
But w butonierce - analiza
But w butonierce - interpretacja
JEDNODŃUWKA FUTURYSTUW mańifesty futuryzmu polskiego wydańe nadzwyczajne na całą Żeczpospolitą Polską

Leśmian Bolesław
W malinowym chruśniaku - interpretacja
W malinowym chruśniaku - geneza
Pan Błyszczyński - analiza
Pan Błyszczyński - interpretacja
Pan Błyszczyński - geneza
Szewczyk - analiza
Szewczyk - interpretacja
Dusiołek - analiza
Dusiołek - interpretacja
Dusiołek - geneza
Dwoje ludzieńków - analiza
Dwoje ludzieńków - interpretacja
Dwoje ludzieńków - geneza
Dziewczyna - analiza
Dziewczyna - interpretacja
Topielec - analiza
Topielec - interpretacja
Urszula Kochanowska - analiza
Urszula Kochanowska - interpretacja
Urszula Kochanowska - geneza
W malinowym chruśniaku - analiza

Pawlikowska-Jasnorzewska Maria
La prcieuse - analiza i interpretacja
La prcieuse - geneza
Płyty Carusa - analiza i interpretacja
Miłość - analiza i interpretacja

Słonimski Antoni
Credo - analiza i interpretacja
Smutno mi Boże - analiza i interpretacja

Staff Leopold
Przedśpiew - analiza
Przedśpiew - interpretacja
Ars poetica - analiza
Ars poetica - interpretacja
Kartoflisko - analiza
Kartoflisko - interpretacja
Curriculum vitae - analiza
Curriculum vitae - interpretacja
Wysokie drzewa - analiza
Wysokie drzewa - interpretacja
Kowal - analiza
Kowal – interpretacja
Deszcz jesienny – analiza
Deszcz jesienny – interpretacja

Stanisław Przybyszewski

Tuwim Julian
Sokrates tańczący - analiza
Sokrates tańczący - interpretacja
Sitowie - analiza
Sitowie - interpretacja
Sitowie - geneza
Prośba o piosenkę - analiza
Prośba o piosenkę - interpretacja
Prośba o piosenkę - geneza
Do krytyków - analiza
Do krytyków - interpretacja
Do krytyków - geneza
Mieszkańcy - analiza
Mieszkańcy - interpretacja
Mieszkańcy - geneza
Wiosna. Dytyramb - analiza
Wiosna. Dytyramb - interpretacja
Wiosna. Dytyramb - geneza
Rzecz czarnoleska - analiza
Rzecz czarnoleska - interpretacja

Wierzyński Kazimierz
Kufer - interpretacja
Kufer - geneza
Lewa kieszeń - analiza i interpretacja
Motto - analiza i interpretacja
Zielono mam w głowie - analiza
Zielono mam w głowie - interpretacja
Kufer - analiza

Inne
Główne cechy polskiego futuryzmu
Język poetycki dwudziestolecia międzywojennego
Poetyka „Żagarów”
Ideowe podłoże „Żagarów”
Powstanie i rozwój „Żagarów”
Charakterystyka twórczości Juliana Przybosia do 1939
Tematyka wierszy Przybosia
Biografia Juliana Przybosia
Charakterystyka pierwszego okresu twórczości Czesława Miłosza (Trzy zimy)
Przemiany poetyckie na początku lat 30. XX wieku
Biografia Czesława Miłosza do 1936 roku
Program i poetyka awangardy krakowskiej
Powstanie i rozwój awangardy krakowskiej
Główne założenia futuryzmu
Fazy rozwoju futuryzmu





Tagi: