Zielono mam w głowie - interpretacja ostatnidzwonek.pl
      Dwudziestolecie miedzywojenne | inne lektury | kontakt | reklama | Wersja mobilna
   

Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Lektury -> Dwudziestolecie miedzywojenne

Zielono mam w głowie - interpretacja

Kilka słów wstępu

Utrzymany w witalistyczno-afirmacyjnym nastroju wiersz „Zielono mam w głowie” Kazimierza Wierzyńskiego został opublikowany w jego debiutanckim tomie z 1919 roku, zatytułowanym „Wiosna i wino” i zaliczanym do jego największych poetyckich osiągnięć.

[zr]„Popularność dzieła literackiego odsłania tajemnice czytelników. Wielki sukces debiutu Kazimierza Wierzyńskiego stanowi intrygujący problem, będący przedmiotem rozważań socjologii kultury i krytyki literackiej. Pierwszy tom jego wierszy Wiosna i wino miał trzy wydania w latach 1919 – 1921, był powszechnie recytowany, cytowany i omawiany – został społecznie uznany za najwartościowszy wkład poezji w początkowy okres istnienia niepodległej Polski. Utwory literackie, będące wydarzeniami o doniosłości ogólnospołecznej, zaskakują zbiorowe potrzeby duchowe, a zatem ujawniają też strukturę czegoś, co można nazwać podświadomością grupy społecznej” (Krzysztof Dybciak, „Gry i podróże poetyckie – Kazimierz Wierzyński”, [w:] „Poeci dwudziestolecia międzywojennego. Sylwetki 2”, pod red. Ireny Maciejewskiej, Warszawa 1982, s.447).[/zr]

Interpretacja

Kazimierz Wierzyński w wierszu „Zielono mam w głowie” podzielił się swoimi najważniejszymi filozoficznymi poglądami na życie i sztukę, przez co liryk jest często nazywany jego manifestem programowym. Poeta koncentruje się w nim wokół podziwu dla wiosny budzącej do życia otoczenie oraz młodzieńczej witalności i beztroski, dominującej w wyzwolonej Polsce.
[rr]„Z czego on się cieszy, może pomyśleć dzisiejszy czytelnik – z traktatu wersalskiego, z powstań śląskich, z wojny dwudziestego roku, z traktatu ryskiego? Ktoś może powiedzieć, że poeta nie musi się zajmować polityką. Oczywiście. Ale przecież komentatorzy Wierzyńskiego w Wiośnie i winie upatrują radości z odzyskanej niepodległości Polski” (Jan Marx, „Skamandryci”, Warszawa 1993, s. 138). [/rr]

Sytuacja liryczna utworu jest jasna. Podmiot liryczny zachwyca się urodą najpiękniejszej według niego pory roku, jej atrybutami i przejawami w życiu człowieka. Swój podziw dla młodości i towarzyszącej jej niedojrzałości pomieszanej ze swoista dziecinnością wyraża słowami rozpoczynającymi wiersz:
„Zielono mam w głowie i fiołki w niej kwitną
na klombach mych myśli sadzone za młodu”.


Idąc za stwierdzeniem badacza twórczości Wierzyńskiego, Krzysztofa Dybciaka, płaszczyzną, na której doskonale realizował się ten Skamandryta było „tworzenie związków alogicznych, (…) obrazów fantastycznych, naśladowanie – wszystko to tworzy inną rzeczywistość, rządzącą się specyficznymi prawami, rzeczywistość pełną niespodzianek i stanowiącą układ ściśle związany z postawą ja lirycznego. Za główne komponenty tej postawy uznać trzeba poczucie swobody i potęgi” (Krzysztof Dybciak, „Gry i podróże poetyckie – Kazimierz Wierzyński”, [w:] „Poeci dwudziestolecia międzywojennego. Sylwetki 2”, pod red. Ireny Maciejewskiej, Warszawa 1982, s. 450).

Opisuje zatem sam siebie jako pełnego nowych pomysłów i idei młodzieńca, porównując swój umysł do ogrodu, w którym dzięki sprzyjającym warunkom atmosferycznym, dobremu nasłonecznieniu, żyznej glebie i regularnemu podlewaniu rozkwitają fiołki. Jego serce – porównane w kolejnych linijkach do słońca - pozbawione jest charakterystycznych dla wieku dojrzałego udręk i problemów. Idąc za retoryką i metaforyką Wierzyńskiego, można byłoby je nazwać chmurami, które na szczęście w młodości nie zakrywają oślepiającego blasku słońca, czyli pełnego wiary i pomysłów serca:
„Pod słońcem co dało mi duszę błękitną
i które mi świeci bez trosk i zachodu”.


Gdy pierwsza opisuje beztroskie życie podmiotu lirycznego, tak druga zwrotka oddaje jego największe pragnienie. Będąc świadomym swego szczęścia, chciałby podzielić się nim z innymi. Z tego powodu cały czas się uśmiecha, rozdaje swoje fiołkowe bukiety, czyli pozytywne nastawienie do świata, by na koniec zdefiniować się jako „radosną wichurę zachwytu i szczęścia” i stwierdzić, że każdy poeta powinien być przede wszystkim… wiosną!

strona:    1    2  



On chce TO zrobić,
a Ty nie jesteś gotowa?

10 zdań, które pomogą Ci
zatrzymać chłopaka przy sobie!

Mój pierwszy raz...

Zobacz inne artykuły:

Czechowicz Józef
Miejsce Czechowicza w literaturze
Charakterystyka twórczości Józefa Czechowicza
Wstęp do twórczości Józefa Czechowicza
Biografia Józefa Czechowicza
Sam - analiza i interpretacja
modlitwa żałobna - analiza i interpretacja
Żal - analiza i interpretacja

Gałczyński Konstanty Ildefons
Serwus, madonna - analiza i interpretacja
Kryzys w branży szarlatanów - analiza i interpretacja
Wit Stwosz - analiza i interpretacja
Spotkanie z matką - analiza i interpretacja
Prośba o wyspy szczęśliwe - analiza i interpretacja
Zaczarowana dorożka - analiza i interpretacja
Pieśń o żołnierzach z Westerplatte - analiza i interpretacja
Niobe - analiza i interpretacja

Iwaszkiewicz Jarosław
Erotyk - interpretacja i analiza
Powrót - interpretacja i analiza
Źródło Aretuzy - analiza i interpretacja

Jasieński Bruno
But w butonierce - analiza
But w butonierce - interpretacja
JEDNODŃUWKA FUTURYSTUW mańifesty futuryzmu polskiego wydańe nadzwyczajne na całą Żeczpospolitą Polską

Leśmian Bolesław
W malinowym chruśniaku - interpretacja
W malinowym chruśniaku - geneza
Pan Błyszczyński - analiza
Pan Błyszczyński - interpretacja
Pan Błyszczyński - geneza
Szewczyk - analiza
Szewczyk - interpretacja
Dusiołek - analiza
Dusiołek - interpretacja
Dusiołek - geneza
Dwoje ludzieńków - analiza
Dwoje ludzieńków - interpretacja
Dwoje ludzieńków - geneza
Dziewczyna - analiza
Dziewczyna - interpretacja
Topielec - analiza
Topielec - interpretacja
Urszula Kochanowska - analiza
Urszula Kochanowska - interpretacja
Urszula Kochanowska - geneza
W malinowym chruśniaku - analiza

Pawlikowska-Jasnorzewska Maria
La prcieuse - analiza i interpretacja
La prcieuse - geneza
Płyty Carusa - analiza i interpretacja
Miłość - analiza i interpretacja

Słonimski Antoni
Credo - analiza i interpretacja
Smutno mi Boże - analiza i interpretacja

Staff Leopold
Przedśpiew - analiza
Przedśpiew - interpretacja
Ars poetica - analiza
Ars poetica - interpretacja
Kartoflisko - analiza
Kartoflisko - interpretacja
Curriculum vitae - analiza
Curriculum vitae - interpretacja
Wysokie drzewa - analiza
Wysokie drzewa - interpretacja
Kowal - analiza
Kowal – interpretacja
Deszcz jesienny – analiza
Deszcz jesienny – interpretacja

Stanisław Przybyszewski

Tuwim Julian
Sokrates tańczący - analiza
Sokrates tańczący - interpretacja
Sitowie - analiza
Sitowie - interpretacja
Sitowie - geneza
Prośba o piosenkę - analiza
Prośba o piosenkę - interpretacja
Prośba o piosenkę - geneza
Do krytyków - analiza
Do krytyków - interpretacja
Do krytyków - geneza
Mieszkańcy - analiza
Mieszkańcy - interpretacja
Mieszkańcy - geneza
Wiosna. Dytyramb - analiza
Wiosna. Dytyramb - interpretacja
Wiosna. Dytyramb - geneza
Rzecz czarnoleska - analiza
Rzecz czarnoleska - interpretacja

Wierzyński Kazimierz
Kufer - interpretacja
Kufer - geneza
Lewa kieszeń - analiza i interpretacja
Motto - analiza i interpretacja
Zielono mam w głowie - analiza
Zielono mam w głowie - interpretacja
Kufer - analiza

Inne
Główne cechy polskiego futuryzmu
Język poetycki dwudziestolecia międzywojennego
Poetyka „Żagarów”
Ideowe podłoże „Żagarów”
Powstanie i rozwój „Żagarów”
Charakterystyka twórczości Juliana Przybosia do 1939
Tematyka wierszy Przybosia
Biografia Juliana Przybosia
Charakterystyka pierwszego okresu twórczości Czesława Miłosza (Trzy zimy)
Przemiany poetyckie na początku lat 30. XX wieku
Biografia Czesława Miłosza do 1936 roku
Program i poetyka awangardy krakowskiej
Powstanie i rozwój awangardy krakowskiej
Główne założenia futuryzmu
Fazy rozwoju futuryzmu





Tagi: