Wiosna. Dytyramb - interpretacja ostatnidzwonek.pl
      Dwudziestolecie miedzywojenne | inne lektury | kontakt | reklama | Wersja mobilna
   

Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Lektury -> Dwudziestolecie miedzywojenne

Wiosna. Dytyramb - interpretacja

Atmosferę i nastrój „Wiosny. Dytyrambu” - jednego z najbardziej kontrowersyjnych liryków epoki dwudziestolecia międzywojennego - sugeruje jego podtytuł, odnoszący się do pochwalnej pieśni na cześć greckiego boga wina Dionizosa, wykonywaną podczas wypełnionych seksualno-alkoholowymi orgiami obrzędów Dionizji.

Podmiot liryczny – pełniący rolę obserwatora i komentatora wydarzeń - w pierwszych wersach utworu przewiduje, iż „gromada”, „zbiegowisko” i „miasto” zostaną dziś „pochwalone”. W planach jest także zapalenie stosów na rynku tak, by wielkie ognisko - wyraźne nawiązanie do obrzędów Dionizji, którym towarzyszyło także palenie ognisk - „buchnęło” płomieniem do nieba. Zafascynowany widowiskiem tłum wyjdzie z domu na ulicę:
„I tłum na ulicę wylegnie
Z kątów wypełznie, z nor wybiegnie
Świętować wiosnę w mieście,
Świętować jurne święto”.

Świętowania nie będzie końca. Pochwalone zostanie także brzuch i szerokie biodra niewiasty, do których podmiot liryczny zwraca się pod koniec pierwszej zwrotki.

W kolejnej zwrotce opis miejskiego widowiska nabiera dynamiczności i ekspresyjności. Równoważniki zdań zakończone są wykrzyknikami, podmiot sięga po wyliczenia i powtórzenia:
„Zachybotało! -- Buchnęło - i płynie -
Szurają nóżki, kołyszą się biodra,
Gwar, gwar, gwar, chichoty,
Gwar, gwar, gwar, piski”.

Tłum szaleje w erotycznym tańcu, wszędzie jest gwarno i dynamicznie, co jest nawiązaniem Tuwima do filozofii Bergsona i jego słynnego „elan vital”, czyli „pędu życia”. Nasz rodzimy poeta stworzył wizję rozpasanego tłumu w zgodzie z poglądem, jakoby wszystko na świecie było podporządkowane wszechogarniającej sile życiowej.
Traktowani jak miejska hołota ludzie są ubrani w najlepsze ciuchy, rzucają dowcipami i anegdotami, by zaimponować tłumowi i wybić się na jego tle:
„Wyglancowane dowcipkują pyski,
Wyległo miliard pstrokatej hołoty,
Szurają nóżki, kołyszą się biodra,
Szur, szur, szur, gwar, gwar, gwar”.

Tysiące „rozwydrzonych par” sunie przed siebie w poszukiwaniu zaciemnionych miejsc. Podmiot namawia ich, by wpłynęli na populację i zaczęli się rozmnażać:
„- A dalej! A dalej! A dalej!
W ciemne zieleńce, do alej,
Na ławce, psiekrwie, na trawce,
Naróbcie Polsce bachorów,
Wijcie się, psiekrwie, wijcie”.

Powszechnej rozpuście ma towarzyszyć pijaństwo i roznoszenie chorób wenerycznych:
„W szynkach narożnych pijcie,
Rozrzućcie więcej "kawalerskich chorób"!”.

Po wszystkim „Dziewki fabryczne, brzuchate kobyły” będą się wiły ze wstydu, nosząc w sobie „krzywe pędraki”.


W pewnym momencie pada nawet rozkaz: „Gwałćcie!”, umacniający w tłumie odczucie wolności i braku ograniczeń, zrównujący go ze zwierzętami i wydobywający z niego prymitywne zachowania:
„(…) Poleci każda na kolację!
Na kolorowe wasze kamizelki,
Na papierowe wasze kołnierzyki!
Tłumie, bądź dziki!
Tłumie! Ty masz RACJĘ!!!”.

Dziki tłum zostaje w kolejnych wersach nazwany „zbrodniarzem cudownym i prostym”, „Elementarnym, pierwotnie wspaniałym!”, „gnojem miasta tytanicznej krosty”, by już za chwilę ponownie zachęcić go do bezmyślnej rozpusty:
„Tłumie, o Tłumie, Tłumie rozszalały!
Faluj, straszliwa maso, po ulicach,
Wracaj od rogu, śmiej się, wariuj, szalej!
Ciasno ci w zwartych, twardych kamienicach,
Przyj! Może pękną - i pójdziecie dalej!”.


Podmiot opisuje, jak z „zatęchłych i nudnych facjatek” wypełzła kolejna fala tłumu – „potwór porubczy”, składająca się z czternastolatek, z których będzie doskonały „korowód zasromanych matek”. Bezpośrednie słowa: „Kwiatki moje niewinne! Jasne moje dziatki!” to kolejny dowód na ironiczny stosunek autora tych słów do bohaterów liryku.

strona:    1    2  



On chce TO zrobić,
a Ty nie jesteś gotowa?

10 zdań, które pomogą Ci
zatrzymać chłopaka przy sobie!

Mój pierwszy raz...

Zobacz inne artykuły:

Czechowicz Józef
Miejsce Czechowicza w literaturze
Charakterystyka twórczości Józefa Czechowicza
Wstęp do twórczości Józefa Czechowicza
Biografia Józefa Czechowicza
Sam - analiza i interpretacja
modlitwa żałobna - analiza i interpretacja
Żal - analiza i interpretacja

Gałczyński Konstanty Ildefons
Serwus, madonna - analiza i interpretacja
Kryzys w branży szarlatanów - analiza i interpretacja
Wit Stwosz - analiza i interpretacja
Spotkanie z matką - analiza i interpretacja
Prośba o wyspy szczęśliwe - analiza i interpretacja
Zaczarowana dorożka - analiza i interpretacja
Pieśń o żołnierzach z Westerplatte - analiza i interpretacja
Niobe - analiza i interpretacja

Iwaszkiewicz Jarosław
Erotyk - interpretacja i analiza
Powrót - interpretacja i analiza
Źródło Aretuzy - analiza i interpretacja

Jasieński Bruno
But w butonierce - analiza
But w butonierce - interpretacja
JEDNODŃUWKA FUTURYSTUW mańifesty futuryzmu polskiego wydańe nadzwyczajne na całą Żeczpospolitą Polską

Leśmian Bolesław
W malinowym chruśniaku - interpretacja
W malinowym chruśniaku - geneza
Pan Błyszczyński - analiza
Pan Błyszczyński - interpretacja
Pan Błyszczyński - geneza
Szewczyk - analiza
Szewczyk - interpretacja
Dusiołek - analiza
Dusiołek - interpretacja
Dusiołek - geneza
Dwoje ludzieńków - analiza
Dwoje ludzieńków - interpretacja
Dwoje ludzieńków - geneza
Dziewczyna - analiza
Dziewczyna - interpretacja
Topielec - analiza
Topielec - interpretacja
Urszula Kochanowska - analiza
Urszula Kochanowska - interpretacja
Urszula Kochanowska - geneza
W malinowym chruśniaku - analiza

Pawlikowska-Jasnorzewska Maria
La prcieuse - analiza i interpretacja
La prcieuse - geneza
Płyty Carusa - analiza i interpretacja
Miłość - analiza i interpretacja

Słonimski Antoni
Credo - analiza i interpretacja
Smutno mi Boże - analiza i interpretacja

Staff Leopold
Przedśpiew - analiza
Przedśpiew - interpretacja
Ars poetica - analiza
Ars poetica - interpretacja
Kartoflisko - analiza
Kartoflisko - interpretacja
Curriculum vitae - analiza
Curriculum vitae - interpretacja
Wysokie drzewa - analiza
Wysokie drzewa - interpretacja
Kowal - analiza
Kowal – interpretacja
Deszcz jesienny – analiza
Deszcz jesienny – interpretacja

Stanisław Przybyszewski

Tuwim Julian
Sokrates tańczący - analiza
Sokrates tańczący - interpretacja
Sitowie - analiza
Sitowie - interpretacja
Sitowie - geneza
Prośba o piosenkę - analiza
Prośba o piosenkę - interpretacja
Prośba o piosenkę - geneza
Do krytyków - analiza
Do krytyków - interpretacja
Do krytyków - geneza
Mieszkańcy - analiza
Mieszkańcy - interpretacja
Mieszkańcy - geneza
Wiosna. Dytyramb - analiza
Wiosna. Dytyramb - interpretacja
Wiosna. Dytyramb - geneza
Rzecz czarnoleska - analiza
Rzecz czarnoleska - interpretacja

Wierzyński Kazimierz
Kufer - interpretacja
Kufer - geneza
Lewa kieszeń - analiza i interpretacja
Motto - analiza i interpretacja
Zielono mam w głowie - analiza
Zielono mam w głowie - interpretacja
Kufer - analiza

Inne
Główne cechy polskiego futuryzmu
Język poetycki dwudziestolecia międzywojennego
Poetyka „Żagarów”
Ideowe podłoże „Żagarów”
Powstanie i rozwój „Żagarów”
Charakterystyka twórczości Juliana Przybosia do 1939
Tematyka wierszy Przybosia
Biografia Juliana Przybosia
Charakterystyka pierwszego okresu twórczości Czesława Miłosza (Trzy zimy)
Przemiany poetyckie na początku lat 30. XX wieku
Biografia Czesława Miłosza do 1936 roku
Program i poetyka awangardy krakowskiej
Powstanie i rozwój awangardy krakowskiej
Główne założenia futuryzmu
Fazy rozwoju futuryzmu





Tagi: